Oekraïne

Oekraïne

De laatste blog is alweer een tijdje geleden. Inmiddels is het seizoen voorbij en hebben we nu vakantie. De laatste weken van het seizoen waren erg druk.

En dan nu lekker vakantie. Vorige week zijn we een kleine week naar de Oekraïne geweest. Ik vond het best spannend om naar een land te gaan wat in oorlog is, maar we hebben een hele mooie tijd gehad.

We zijn via de Bicaz kloof in Roemenië naar Iași gereden waar we de eerste overnachting hadden.

De Bicaz kloof is echt heel mooi om daar doorheen te rijden. En ook heel toeristisch met veel kraampjes langs de kant van de weg met veel souvenirs. Uiteraard werd hier een magneetje gescoord want die hadden we nog niet.

Via Moldavië rijden we door richting de Oekraïne. Voordat we de grens overgaan hebben we een tussenstop in de hoofdstad van Moldavië, Chișinău.

We lopen wat door het centrum en genieten van alles wat we zien.

Eenmaal bij het punt waar we de grens over wilden werden we tegen gehouden. De grenswachters wilden weten wat voor spullen we mee hadden (schoolspullen voor pastor Nabil in Odessa) of dat wel nodig was etc. En we mochten niet door rijden, niet om de spullen, maar omdat de grensovergang met de Oekraïne op dat punt dicht was. Dat stuk gebied was ook in handen van de Russen.

Gelukkig mochten we de andere grensovergang wel over. Maar wat een controles overal, de bananendozen die we mee hadden zijn wel tig keer open gemaakt, en is het wel echt bedoeld voor diegene waar jullie het voor meenemen? Dus maar even met pastor Nabil gebeld en die kon gelukkig bevestigen dat de spullen inderdaad voor hem zijn. Onderweg zijn ook veel controle posten te zien, van die “zwarte” hokjes waar dan soldaten in zitten om de boel in de gaten te houden.

Eenmaal in Odessa gingen we eerst naar het rehabilitatiecentrum van pastor Nabil. Voor Henk een mooi weerzien met Stanislav, één van de mannen die hij de vorige keer heeft ontmoet in het centrum. Ook deze keer hield hij Henk goed in de gaten en liep constant achter ons aan. Hij was duidelijk blij om Henk weer te zien. Hij kwam ons ook uitzwaaien toen wij weer weg gingen.

De volgende dag gaan we eerst Odessa ontdekken (tenminste voor mij dan, want Henk is natuurlijk al eerder hier geweest). Wat is Odessa een prachtige stad! Wel bijzonder om daar zo rond te lopen. En zelfs een stukje Amsterdam in de stad…..

Met de lunch gaan we naar een plek in het park waar vanuit het rehabilitatiecentrum eten wordt uitgedeeld aan daklozen en drugsverslaafden. Dat heeft echt veel indruk op mij gemaakt. Jonge mannen die zo onder invloed zijn, zo stoned als wat, de één nog meer dan de ander. En de ampullen van het drugs injecteren liggen gewoon leeg op straat.

In het centrum is ook een gedenkplek voor alle soldaten uit Odessa die tijdens de oorlog zijn gesneuveld. Voor elk overleden persoon staat er een vlaggetje met naam en data van geboorte en overlijden.

We bezoeken een kathedraal die tijdens de oorlog gebombardeerd is, aan de buitenkant zie je dat niet zoveel maar wel aan de binnenkant. Ze zijn binnen al druk bezig met renoveren. Bij de foto’s kun je zien hoe het was vlak na de bombardering en hoe het nu is.

We bezoeken het jeugdkamp waar pastor Nabil druk mee is en lopen nog even naar de zwarte zee. Helaas kunnen we het strand niet op want die is sinds twee weken hermetisch afgesloten. Dit omdat er een mijn in de zee lag. En de loopgraven zijn ook nog goed zichtbaar. Er was nog één hotel open en de rest is allemaal gesloten en dichtgetimmerd omdat er gewoonweg geen gasten komen. De tuinen worden niet bijgehouden en de natuur neemt het daar volledig over.

We hebben in Odessa 1 keer het luchtalarm af horen gaan, maar geen mens die harder gaat lopen of vlucht. Alsof ze er al helemaal aan gewend zijn.

De volgende dag rijden we naar Reni, dit ligt aan de Donau. Het midden van de Donau tevens de grens met Roemenië.

De wegen in Reni zijn bizar slecht, er zijn maar een paar wegen die goed zijn, de rest is gruis vol hobbels…..

We logeren bij Juliet, Alex en Anja. Hier hebben we een paar hele mooie dagen gehad. De eerste avond hadden we een barbecue met de 20 plus groep.

Het was een hele gezellige avond waar nieuwe vriendschappen zijn gesloten.

De volgende ochtend naar de kerk waar we hartelijk werden ontvangen. Henk en ik mochten allebei wat vertellen over ons werk.

We hebben een korte wandeling gemaakt langs de Donau, lees kort want het was superwarm….

In de avond hebben we een gedeelte van de jeugdavond bijgewoond.

En Alex had wat Oekraïens eten voor ons meegebracht, was erg lekker.

Op maandagmorgen hebben we met Juliet een aantal projecten bezocht.

Eén daarvan is het kinderdagverblijf. Een oud gebouw, maar zo opgevrolijkt door alle muurschilderingen. Ook daar werden we hartelijk ontvangen. Juliet gaf een stukje Engelse les en we hebben enthousiast mee gedaan. We hadden voor de kinderen een klein knuffeltje mee en daar waren ze erg blij mee. De kokkin nam ons zelfs mee haar keukentje in en we moesten proeven wat ze aan het maken was. Ze spreekt Roemeens en konden we mooi met haar communiceren.

We hebben een centrum bezocht wat hulp biedt aan zwangere vrouwen en moeders die inmiddels bevallen zijn. Ook geven ze voorlichting aan scholen in het voortgezet onderwijs. We hebben een tijd met de medewerkers gesproken en ervaringen uitgewisseld.

Tijdens de lunch zijn we naar de kerk gegaan want daar is elke maandag tot en met vrijdag een lunch voor de vluchtelingen. Vluchtelingen die alles kwijt zijn omdat bv hun dorp gebombardeerd is en alles weg gevaagd is. Ze proberen in Reni weer een beetje een toekomst op te bouwen voor zover dat mogelijk is.

De dagen in Reni waren ook intensief maar wel heel mooi. Het waren dagen waarin we echt mooie contacten hebben gelegd waarvan we geloven dat er zeker een vervolg gaat komen. We gaan zien hoe dat allemaal geleid gaat worden.

De terugweg naar Roemenië steken we met het pontje de Donau over. Ook hier weer strenge controles voor de bagage.

We brengen nog een nachtje door in Câmpina bij Marius en Adina en natuurlijk de lieve Sameah.

Nu zijn we ons aan het voorbereiden voor ons verlof naar Nederland. We zullen de maand september in Nederland zijn. We kijken er naar uit om onze familie weer te zien, vrienden en onze sponsors. Wie weet komen we elkaar wel tegen!

Uw naam is 'Ik ben' en 'Ik zal er zijn'